تفاوت بین چنودوکسی کولیک اسید و اورسودوکسی کولیک اسید چیست؟

چه هستندرا Pخواص بین Chenodeoxycholic Acid و Ursodeoxycholic Acid؟

 

ساختار:

هر دو مولکول اسیدهای صفراوی C24 با دو گروه هیدروکسیل هستند (یک 3 -هیدروکسیل مشترک در بسیاری از اسیدهای صفراوی و یک هیدروکسیل 7). جهت ( یا ) 7-هیدروکسیل آنها را متمایز می کند: CDCA 3،{6}}دی هیدروکسی-5 -کولان-24-اوئیک اسید (7 -OH) است، و پودر UDCA 7 -اپیمر (3،{12}}دی هیدروکسی{14}کولان-اسید) است. این epimerization در C-7 بسته بندی کریستال، رفتار حلالیت و برهمکنش های بیولوژیکی را تغییر می دهد.

آبگریزی/آب دوستی:

CDCA نسبت به UDCA آبگریزتر (آب{0}}کمتر) دوستدارتر است. پودر اورسودوکسی کولیک اسید نسبتا آبدوست است و در مقایسه با CDCA و سایر اسیدهای صفراوی آبگریز تر (مانند اسید دئوکسی کولیک و اسید لیتوکولیک) یک اسید صفراوی "آب دوست" در نظر گرفته می شود. این تفاوت بیشتر سمیت سلولی واگرا و ظرفیت محافظتی آنها را توضیح می دهد: اسیدهای صفراوی آبگریز مانند مواد شوینده- هستند و می توانند به غشای سلولی و اندامک ها آسیب برسانند. اسیدهای صفراوی آبدوست کمتر آسیب می رسانند و حتی می توانند با جابجایی اسیدهای صفراوی آبگریز بیشتر از مخازن{4}}صفرا، از سلول ها محافظت کنند.

پیامدهای فیزیکی:

تغییر از - به -هیدروکسیل، سطح سه بعدی مولکول و در نتیجه اتصال به پروتئین ها و گیرنده ها، و همچنین تمایل به تشکیل میسل، تعامل با غشاها، و تغییر توسط باکتری های روده را تغییر می دهد. مطالعات ساختار{4}}کریستال و مقالات شیمی فیزیک مقایسه ای این تفاوت ها را مستند می کند.

 

 

چگونه اسید چنودوکسی کولیک و اسید اورسودوکسی کولیکبازیافت اسیدهای صفراوی؟

وقوع طبیعی:

در انسان، اسیدهای صفراوی اولیه سنتز شده در کبد از کلسترول عبارتند از کولیک اسید و چنودوکسی کولیک اسید (CDCA). مکانیسم اسید اورسودوکسی کولیک به مقدار کم در انسان وجود دارد اما در برخی از پستانداران دیگر (مثلاً خرس) فراوانتر است. میکروبیوتای روده می تواند اسیدهای صفراوی را اپیمر کرده و هیدروکسیله کند. مسیرهای 7 -دهیدروکسیلاسیون و اپیمریزاسیون باکتریایی می توانند CDCA را به محصولات دیگر تبدیل کنند و بسته به آنزیم های میکروبی موجود می توانند در تبدیل بین CDCA و پودر حجیم UDCA شرکت کنند.

کونژوگاسیون و گردش مجدد:

CDCA و UDCA هر دو قبل از ترشح به صفرا در کبد (مجموعه گلیسین یا تورین) کونژوگه می شوند، در روده آزاد می شوند، جایی که باکتری ها روی آنها عمل می کنند، و تا حد زیادی در ایلئوم انتهایی دوباره جذب می شوند. تفاوت در نحوه عملکرد باکتری های روده بر روی آنها به تفاوت در ترکیب استخر و اثرات پایین دستی بر متابولیسم لیپید کمک می کند.

چیهستندمتفاوتt استفاده می کندبین Chenodeoxycholic Acid و Ursodeoxycholic Acid؟

در زیر نشانه های بالینی اصلی و نحوه مقایسه CDCA و UDCA آورده شده است.

سنگ های صفراوی کلسترولی

هر دو می توانند با کاهش اشباع کلسترول در صفرا و کوچک شدن آهسته سنگ ها، سنگ های صفراوی کلسترولی کوچک و پرتوزا را حل کنند. از لحاظ تاریخی، هر دو اسید چنودوکسی کولیک (چنودیول) و اسید اورسودوکسی کولیک (اورسو/اورسودیول) برای انحلال غیرجراحی سنگ‌های صفراوی کلسترولی استفاده می‌شدند.

نتایج و عوارض جانبی مقایسه ای:

مطالعات بالینی از دهه 1970 تا 1980 نشان داد که UDCA معمولاً سنگ ها را سریعتر و با عوارض جانبی کمتری نسبت به CDCA حل می کند. CDCA در دوزهای بالاتر برای سنگ‌های کوچک مؤثرتر بود، اما عوارض جانبی گوارشی و سیستمیک بیشتری ایجاد کرد (مثلاً اسهال، آزمایش‌های کبدی غیرطبیعی در برخی موارد). با گذشت زمان، پودر فله اسید اورسودوکسی کولیک به دلیل مشخصات ایمن تر و کارایی طولانی مدت قابل مقایسه برای انحلال سنگ کیسه صفرا ترجیح داده شد.

بیماری های کلستاتیک کبد

• UDCA (اورسودیول)

اورسودوکسی کولیک اسید اولین خط درمانی پزشکی برای کلانژیت صفراوی اولیه (PBC) است. UDCA درازمدت نشانگرهای کلستاتیک بیوشیمیایی (آلکالین فسفاتاز، بیلی روبین) را بهبود می‌بخشد و با بهبود بقای پیوند-در زمان شروع زودهنگام مرتبط است. همچنین در سایر تنظیمات کلستاتیک (بیماران منتخب کلانژیت اسکلروزان اولیه، کلستاز داخل کبدی حاملگی، کلستاز از تغذیه تزریقی) با شواهد متغیر استفاده می شود. اثرات کلرتیک و محافظت کننده سلولی UDCA آن را به عنوان پایه اصلی این اختلالات تبدیل می کند.

• CDCA در کلستاز:

از آنجایی که CDCA نسبتا آبگریز است و در غلظت های بالاتر می تواند سمیت کبدی داشته باشد، به عنوان یک درمان عمومی برای بیماری های کبدی کلستاتیک استفاده نمی شود و استاندارد PBC نیست. فعالیت FXR CDCA ممکن است از نظر تئوری در برخی موقعیت های متابولیک مفید باشد، اما UDCA اسید اورسودوکسی کولیک درمان بالینی ثابت شده برای اختلالات کلستاتیک باقی مانده است.

خطاهای ذاتی سنتز{0}}اسید صفرا و کمبود آنزیم کودکان

• درمان CDCA برای برخی نقص‌های سنتز صفرا{0}}:

یکی از کاربردهای کلیدی CDCA به عنوان یک عامل درمانی، در خطاهای ذاتی خاص سنتز صفرا-اسید (به عنوان مثال، برخی کمبودهای آنزیمی منفرد) و در گزانتوماتوز سربروتندینوس (CTX) است. در CTX یا برخی از نقایص سنتز، تجویز CDCA مهار بازخورد مسیرهای سنتز غیر طبیعی صفرا-اسید را فراهم می‌کند و می‌تواند تولید واسطه‌های سمی را کاهش دهد. جایگزینی CDCA می تواند عدم تعادل متابولیک را اصلاح کند. بنابراین CDCA نقشی در اختلالات اسید صفراوی ژنتیکی دارد که UDCA اسید اورسودوکسی کولیک به‌طور مؤثری انجام نمی‌دهد.

متابولیسم لیپید، اثرات متابولیک، و پیامدهای قلبی عروقی

• اثرات لیپیدی وابسته به FXR-با CDCA:

فعال‌سازی قوی FXR CDCA می‌تواند سنتز اسید صفرا{0}}را کاهش داده و مدیریت لیپوپروتئین را تغییر دهد. فعال‌سازی FXR می‌تواند سنتز اسیدهای صفراوی جدید کبدی را کاهش دهد و بر مسیرهای LDL/PCSK9 تأثیر بگذارد. این اثرات متابولیک از نظر درمانی مورد بررسی قرار می گیرند (و آگونیست های مصنوعی FXR ساخته شده اند). بنابراین CDCA نسبت به UDCA تأثیر مستقیم‌تر و قوی‌تری بر مدارهای متابولیکی حساس به صفرا{5}} دارد.

• UDCA و لیپیدها:

مکانیسم اثر اسید اورسودوکسی کولیک روی پروفایل‌های لیپیدی سیستمیک ضعیف‌تر و کمتر قابل پیش‌بینی است، زیرا اقدامات اصلی آن موضعی (ترکیب صفرا، محافظت از سلول‌های کبدی) است تا برنامه‌ریزی مجدد رونویسی قوی از طریق FXR.

ایمنی چیستبین Chenodeoxycholic Acid و Ursodeoxycholic Acid؟

 

CDCA:

از آنجایی که CDCA آبگریزتر است و آگونیست FXR قوی‌تری دارد، ممکن است عوارض جانبی مانند اسهال، افزایش آنزیم‌های کبدی و{0}}به ندرت{1}}سمیت کبدی بدتر در برخی زمینه‌های کلستاتیک ایجاد کند. از نظر تاریخی، نرخ بالاتر عوارض جانبی دستگاه گوارش، تحمل طولانی مدت آن را نسبت به UDCA در پروتکل‌های انحلال-سنگ صفرا محدود می‌کرد. CDCA با دقت و در اختلالات متابولیک خاص که مزایای آن بیشتر از خطرات است استفاده می شود.

UDCA:

آیا اسید اورسودوکسی کولیک بی خطر است؟ به طور کلی به خوبی تحمل می شود. عوارض جانبی شایع شکایات خفیف گوارشی (مانند اسهال، نفخ) در تعداد کمی از بیماران است. از آنجایی که اسید اورسودوکسی کولیک، اسیدهای صفراوی آبگریز بیشتری را جایگزین می کند، معمولاً به جای افزایش سمیت سلولی، آن را کاهش می دهد. ایمنی درازمدت در بیماری کلستاتیک به طور گسترده مستند شده است. به ندرت، اورسودوکسی کولیک اسید (UDCA) ممکن است پیامدها را در برخی شرایط بدتر کند (یافته های احتیاطی تاریخی در کارآزمایی های خاص)، بنابراین زمینه بالینی اهمیت دارد.

 

چیمقدار مصرف بین چنودوکسی کولیک اسید و اورسودوکسی کولیک اسید است؟

مدیریت:

هر دو به صورت خوراکی داده می شوند و جذب می شوند، در کبد کونژوگه می شوند، در صفرا ترشح می شوند و تا حد زیادی بازجذب می شوند (گردش کبدی). کونژوگه (با گلیسین یا تورین) بر حلالیت آب و ترشح صفراوی تأثیر می گذارد.

دوز معمولی:

دوز اورسودوکسی کولیک اسید برای PBC معمولاً حدود 13-15 میلی گرم بر کیلوگرم در روز در دوزهای منقسم است (راهنماهای عمل بالینی). برای انحلال سنگ کیسه صفرا، از دوزهای کوچکتر (مثلاً 8 تا 10 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) از لحاظ تاریخی استفاده می شده است.

دوز CDCA (چنودیول) زمانی که برای بیماری سنگ کیسه صفرا استفاده می‌شود، از نظر تاریخی شامل محدوده‌ای (مثلاً 10-15 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز) می‌شود، اما ممکن است در رژیم‌های بالاتر عوارض جانبی بیشتری ایجاد کند. دوز دقیق بستگی به اندیکاسیون و عوامل فردی بیمار دارد. راهنمایی متخصص برای CDCA مورد استفاده در اختلالات متابولیک نادر مورد نیاز است. (توجه: همیشه دستورالعمل های محلی و نسخه های متخصص را دنبال کنید.)

نتیجه گیری:

به طور خلاصه، چنودوکسی کولیک اسید و اورسودوکسی کولیک اسید، علیرغم اینکه اپیمرهایی هستند که فقط در جهت گیری یک گروه هیدروکسیل واحد متفاوت هستند، اما دوپلگانگرهای مولکولی با ماهیت مخالف هستند. CDCA، یک اسید صفراوی اولیه انسانی، آبگریز، مختل کننده غشاء-و سیتوتوکسیک است. نقش درمانی آن محدود به نقص متابولیک خاص زانتوماتوز سربروتندینوس است، جایی که برای بازگرداندن یک حلقه بازخورد متابولیک حیاتی عمل می کند. در مقابل، UDCA خالص، یک مولکول آبدوست و محافظ سلولی، به عنوان یک عامل محافظ کبدی همه کاره و ایمن ظاهر شده است. توانایی آن در سم زدایی مخزن اسید صفراوی، تحریک جریان صفرا{5} غنی از بی کربنات، و محافظت از سلول ها در برابر آپوپتوز، پشتوانه موفقیت آن در درمان طیفی از بیماری های کبدی کلستاتیک، از PBC تا ICP است. CDCA و اسید اورسودوکسی کولیک بر استریوشیمی مولکولی بر عملکرد بیولوژیکی تأثیر می گذارد. این بر یک اصل اساسی در فارماکولوژی تأکید می کند: یک تغییر ساختاری جزئی می تواند تفاوت بین یک سم و یک درمان باشد.

تقاضای جهانی برای{0}}UDCA اورسودوکسی کولیک اسید با خلوص بالا برای استفاده دارویی توسط تولیدکنندگان متخصص برآورده می‌شود، و Guanjie Biotech یک تولیدکننده انبوه اسید اورسودوکسی کولیک است که نقش مهمی در این زنجیره تامین ایفا می‌کند و تضمین می‌کند که این داروی حیاتی به بیماران در سراسر جهان می‌رسد. به عنوان یکی از تولیدکنندگان حرفه ای اورسودوکسی کولیک اسید، ما می توانیم اسید اورسودوکسی کولیک با کیفیت-کیفیت بالا ارائه دهیم. اگر به پودر اسید اورسودوکسی کولیک ما نیاز دارید، خوش آمدید با ما در این آدرس پرس و جو کنیدinfo@gybiotech.com.

مراجع

[1] Hofmann, AF, & Hagey, LR (2014). اکتشافات کلیدی در شیمی اسید صفراوی و زیست شناسی و کاربردهای بالینی آنها: تاریخچه هشت دهه گذشته مجله تحقیقات لیپید، * 55 * (8)، 1553-1595.2.

[2] پوپون، آر (2012). اسید اورسودوکسی کولیک و مقلدهای اسید صفراوی{4} به عنوان عوامل درمانی برای بیماری‌های کبدی کلستاتیک: مکانیسم‌های عمل و کاربردهای بالینی. سمینارها در بیماری کبد، *32*(1)، 066-073.

[3] Paumgartner G, Beuers U. Ursodeoxycholic acid در بیماری کلستاتیک کبد: مکانیسم های عمل و اثربخشی درمانی. کبدشناسی{3}}

[4] رودا ای، فروم اچ، و همکاران. اسید اورسودوکسی کولیک در مقابل چنودوکسی کولیک اسید در انحلال سنگ کیسه صفرا: مطالعه تطبیقی. ادبیات کبد شناسی / گوارش (1982).

[5] Trauner M، Boyer JL. بررسی مکانیسم‌های اثر و اثربخشی درمانی اورسودوکسی‌کولیک اسید در بیماری کلستاتیک کبدی{2}}.

[6] Guo C، و همکاران. آگونیست های گیرنده X Farnesoid: نقش CDCA و آگونیست های مصنوعی (به عنوان مثال، اسید ابتیکولیک). بررسی مجله (2018).

[7] مدخل‌های DrugBank / PubChem برای chenodeoxycholic acid و ursodeoxycholic acid - خلاصه‌های شناسایی، ساختار و استفاده بالینی.

[8] Lazaridis KN، و همکاران. مکانیسم های اسید اورسودوکسی کولیک و پیامدهای بالینی مجله مروری بر کبد (1380).

[9] Van Hooff MC و همکاران. درمان در کلانژیت صفراوی اولیه: فراتر از بررسی‌ها و دستورالعمل‌های اخیر UDCA - (2024). بررسی مجله اروپایی

[10] Hirano S. epimerization باکتری و دهیدروکسیلاسیون اسیدهای صفراوی. ادبیات متابولیسم میکروبی